هر کس آنیفامبه‌ای دارد که می‌تواند آن را در بیتی از اشعار حافظ، یا آیه‌ای از قرآن، یا اتفاقی غمگین، یا در پشت نگاهی و کلامی بیابد. خدا پیام‌ها را به تو می‌رساند، اگر طالب آن باشی آنها را در می‌یابی و از ظلمت و گمراهی نجات می‌یابی، اما اگر چشمهایت را بسته باشی، حتی اگر عیسی ع با دم مسیحایی‌اش مرده‌ای را زنده کند باز تو از خواب بیدار نخواهی شد. خدا راهی مستقیم و بی واسطه به سوی خودش برای ما قرار داده پس خدا را باید در درون جست. آن هنگام که توانستی بر ذهن و نفس مسلط گردی، آن‌گاه می‌توانی بدون تعصب و قضاوت بدنبال چشمه‌های معرفت الهی بروی و این طفل حیران و گمگشته را سیراب کنی، تا چشم‌هایش بینا گردد و ببیند آنچه را باید ببیند.