در کتاب نوشتن درمردم نگاری گفته شده که نوشتن بخشی جدایی ناپذیر از کار آکادمیک است. اگرچه ممکن است از نظر شکل و میزان متفاوت باشد، اما همه رشته‌ها از نوشتن برای جمع‌آوری مطالب، مستندسازی نتایج و انتقال نتیجه‌گیری استفاده می‌کنند. نوشتن آکادمیک مستلزم یادداشت ایده‌ها و مشاهدات، گردآوری ، تولید جداول یا تدوین گزارش است  و از عمده ترین فعالیت های محققان و دانشمندان به شمار می رود که با آن دانش را تولید و به نسل های آینده انتقال می دهند. انسان شناسان نیز از این قاعده مستثنی نیستند. نوشتن را باید محصول فرآیندی دانستکه نویسندگان از چیزی می نویسند.نوشتن ها را نباید صرفا وسیله ای برای انتقال دانش در نظر رفت بلکه باید آن را تمرینی دانست که سراسر هنر و خلاقیت در آن وجود دارد.