کتاب حاضر کندوکاوی از زیست‌جهان کولبرانی است که در دوران معاصر، جهت گذران زندگی، کالاهایی چون تلویزیون، کولرگازی، سیگار، لاستیک خودرو، پوشاک و منسوجات را که طبق تعریف دولت مرکزی قاچاق محسوب می‌شود، بر روی پشت حمل کرده و از مناطق صعب‌العبور و خلأهای مرزی به داخل شهرها و روستاهای مرزی انتقال می‌دهند. اگرچه کنش کولبری برای هیچ گروه انسانی امری پسندیده و خوشایند نیست، اما «کولبر» و «کولبری» به دو مؤلفه اصلی زندگی برای بخش کثیری از مردمان مرزنشین در غرب کشور بدل شده است. آمارهای رسمی تعداد کولبران را ۸۰ تا ۱۷۰ هزار نفر اعلام کرده‌اند. طبق آمار موجود، بانه، مریوان و سقز در استان کردستان، سردشت و اشنویه در آذربایجان غربی، نوسود و پاوه در استان کرمانشاه بیشترین تعداد کولبر را دارند (ایرنا، 1398).