توسعه شهری سریع و رشد تـجمعات شهری نیاز به ترویج تفکر پایداری محیط زیست را برجسته کرده است. در این راستا، شهرها به‌خصوص شهرهای پرجمعیت دنیا، به‌دلیل چگالی جمعیت و فعالیت‌های شدید، به بازیگران کلیدی در چالش‌های زیست‌محیطی جهانی مانند آلودگی هوا، کاهش تنوع زیستی و انتشار گازهای گلخانه‌ای و... تبدیل شده‌اند.

در قرن نوزدهم مسئله طبیعت در کانون توجه بسیاری از جنبش‌ها و جریان‌های موجود قرار داشت. دورانی که با نظریه‌پردازان در حوزه جامعه‌شناسی و برنامه‌ریزان شهری متعدد همچون هاوسمن، هاوارد، گِدس و ... شناخته می‌شود که علیه شهر صنعتی ناسالم و غیربهداشتی سخن گفته‌اند (لوبنا، ٢٠٢۴: ٣٨۴).