امروزه،هنر اصلی نمایش موسیقی در بین مردمان ایران زمین کمرنگ شده است.فرهنگ موسیقی محلی اقوام که از گذشته تا به امروز،نسل به نسل و سینه به سینه در بین مردمان ایران زمین درخشش خود را حفظ نموده،در دنیای پرهیاهوی بی هویتی های فرهنگی کم تر شنیده می شود. نوازندگان بومی قوم لر،کرد،بلوچ و...،پاسداران هنر و هویت فرهنگی در جامعه دانست که تمام تلاش خود را در عرصه موسیقی نمایان می سازند تا نگذارند این فرهنگ رو به فراموشی نهد.از این رو،سهم مردان و زنان این اقوام در فرهنگ و هنر اصیل ایرانی بر کسی پوشیده نیست.در این بین،آنچه مهم است شناخت،توجه،اهمیت و ارج نهادن  این هنر اصیل مردمی است تا جایگاه خود را حفظ نموده،همواره نواخته شده و در ذهن همگان باقی بماند.بنابراین ،شناخت حتی گوشه ای از فرهنگ نمایش موسیقی و رقص محلی اقوام که برخاسته از دل است بسی ارزشمند می باشد.چراکه موسیقی محلی در اصالت نواها و درنگ تامل برانگیز سازها،با جهان پیرامون خود سخن می گوید.